Wybór posadzki do zakładów przetwórstwa spożywczego, ubojni czy laboratoriów chemicznych nie jest prosty, gdyż nawierzchnia musi spełniać rygorystyczne normy sanitarne i technologiczne. Posadzki żywiczne w wymienionych wyżej obiektach muszą być odporne na agresywną chemię, stałą obecność wilgoci i duże obciążenia mechaniczne. Systemy żywiczne muszą posiadać odpowiednie parametry techniczne i odpornościowe, dzięki czemu sprostają wymaganiom inspekcji sanitarnych i jednocześnie zapewnią bezpieczne i higieniczne użytkowanie.
Wymagania sanitarne HACCP i Sanepidu – gładkość, szczelność i brak fug jako podstawa higieny
W branży spożywczej i farmaceutycznej ogromne znaczenie ma wdrożenie systemów żywicznych zgodnych z wymogami HACCP oraz standardami Sanepidu. Tradycyjne rozwiązania w postaci posadzki kafelkowej posiadającej dużą ilość fug wraz z czasem stają się siedliskiem bakterii i zabrudzeń trudnych do usunięcia podczas zwykłego codziennego mycia. Posadzki żywiczne bezspoinowe całkowicie eliminują opisany problem, dzięki temu, że tworzą jednolitą i gładką nawierzchnię. Brak możliwości rozwoju patogenów na posadzce przemysłowej jest absolutnym wymogiem w strefach produkcji żywności, mięsa, nabiału oraz w sterylnych laboratoriach. Zarówno żywice epoksydowe, jak i poliuretanowe cechują się całkowitą wodoszczelnością, dzięki czemu substancje takie jak płyny technologiczne nie wnikają w strukturę betonu pod posadzką. Ważnym elementem posadzki żywicznej są wyoblone przejścia między podłogą a ścianą, dzięki którym rogi pomieszczeń nie stanowią zakamarków trudnych do wyczyszczenia, a woda spływająca podczas mycia trafia do odwodnień. Spełnienie opisanych norm sanitarnych dotyczących posadzek pozwala zakładom bezproblemowo przejść audyty jakościowe, jednocześnie gwarantując najwyższy poziom bezpieczeństwa mikrobiologicznego w procesie produkcyjnym.
Odporność chemiczna – posadzki żywiczne antybakteryjne, czyli ochrona przed kwasami, tłuszczami i środkami myjącymi
Zakłady chemiczne i spożywcze każdego dnia narażają nawierzchnię na działanie szkodliwych substancji, które często posiadają skrajnie agresywny odczyn. W praktyce kwas mlekowy, kwas octowy, tłuszcze zwierzęce i roślinne oraz silne środki do dezynfekcji, które produkowane są na bazie chloru lub kwasów azotowych mogą, bardzo szybko zniszczyć tradycyjny beton oraz wiele powłok niskiej jakości, które nie są dostosowane do konkretnej charakterystyki działalności przemysłowej. W takich obiektach niezbędne jest zastosowanie żywic poliuretanowo-cementowych lub grubowarstwowych systemów epoksydowo-kwarcowych o podwyższonej odporności chemicznej. Żywice epoksydowe są odporne na oleje, smary, rozpuszczalniki organiczne oraz kwasy nieorganiczne, dzięki czemu doskonale sprawdzają się w warsztatach i halach produkcyjnych. Z kolei systemy poliuretanowo-cementowe są niezastąpione tam, gdzie występuje agresywna chemia oraz różnica temperatur. Niezbędne jest zatem dokładne przeanalizowanie odporności chemicznej wybranego systemu żywicznego pod kątem konkretnych substancji stosowanych w procesach technologicznych podczas codziennego funkcjonowania zakładu. Dobrze dobrana powłoka ochronna to pewność inwestorów, że nie wystąpią niespodziewane utrudnienia, które mogłyby spowodować kosztowne przestoje produkcyjne i konieczność ponownej wymiany nawierzchni.
Systemy antypoślizgowe w strefach mokrych – bezpieczeństwo pracy w zakładach przetwórczych
Posadzka o odpowiedniej klasie antypoślizgowości to podstawa w miejscach narażonych na obecność wody, oleju i innych substancji technologicznych. Posadzki żywiczne są gładkie i bardzo łatwe w utrzymaniu czystości, jednak w mokrych warunkach stają się śliskie, przez co stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa pracowników, zwiększając ryzyko poślizgnięć. Aby wyeliminować ten problem w strefach mokrych wykonuje się specjalne systemy antypoślizgowe z posypką z barwionego piasku kwarcowego lub elektrokorundu. Technologia ta polega na wtopieniu kruszywa o odpowiedniej gradacji w świeżą warstwę żywicy, a następnie zabezpieczeniu jej powłoką zamykającą. Rozwiązanie to pozwala uzyskać strukturę o zróżnicowanej teksturze. Dobór klasy antypoślizgowości musi być kompromisem między bezpieczeństwem a wymogami higienicznymi, gdyż zbyt szorstka posadzka w strefie suchej utrudnia codzienne mycie i utrzymanie czystości. W rezultacie nowoczesne posadzki przemysłowe projektowane są strefowo, a stopień antypoślizgowości dobierany jest zależnie od obszaru.
Odporność termiczna posadzek – wyzwania związane z szokiem termicznym i myciem parą
Bardzo często procesy produkcyjne w przemyśle spożywczym wiążą się z gwałtownymi zmianami temperatury. Posadzki w wielu obiektach są regularnie polewane wrzącą wodą lub czyszczone za pomocą myjek parowych, co wywołuje tak zwany szok termiczny, który często jest główną przyczyną pękania i odspajania się tradycyjnych posadzek żywicznych od podłoża betonowego. Problem wynika z różnic w współczynnikach rozszerzalności cieplnej betonu, żywicy epoksydowej i podłoża. Rozwiązaniem jest zastosowanie zaawansowanych technicznie posadzek poliuretanowo-cementowych, które pracują razem z podłożem pod wpływem zmian temperatury. Wyróżnione systemy wytrzymują stałe obciążenia termiczne, a nawet chwilowe skoki do 130°C. W praktyce odpowiednia odporność termiczna posadzki to podstawa do jej trwałości w obiektach, gdzie zasady higieny wymagają stosowania agresywnych metod termicznej dezynfekcji.
Przygotowanie podłoża i aplikacja żywic w obiektach przemysłowych o rygorystycznych standardach
Prawidłowe przygotowanie podłoża przed aplikacją systemu żywicznego to gwarancja, że zastosowany wysokiej jakości materiał żywiczny będzie mógł w pełni spełniać swoją funkcję. Niezbędne jest zatem wykonanie mechanicznej obróbki betonu poprzez śrutowanie lub frezowanie, dzięki którym usuwa się mleczko cementowe, otwiera pory betonu i zapewnia maksymalną przyczepność systemu. Bardzo ważnym parametrem jest wilgotność resztkowa betonu, która w przypadku standardowych systemów epoksydowych nie powinna przekraczać wartości 4%. Wyższy wskaźnik wilgoci skutkuje powstawaniem pęcherzy i odspajaniem się powłoki. Z powyższej przyczyny w obiektach przemysłowych gdzie występują problemy z wilgocią podposadzkowa stosuje się specjalne gruntujące preparaty epoksydowe blokujące wilgoć lub systemy paroprzepuszczalne. Dodatkowo aplikacja żywic musi obowiązkowo odbywać się w kontrolowanych warunkach środowiskowych, a więc między innymi przy stabilnej temperaturze otoczenia. Przestrzeganie zasad na każdym etapie prac sprawia, że posadzki żywiczne zachowają swoją estetykę i parametry w kolejnych latach eksploatacji.
posadzki w halach przemysłowych – remonty
Remont posadzki w halach przemysłowych, zakładach produkcyjnych i centrach logistycznych zawsze stanowi wyzwanie technologiczne, ponieważ wymienione obiekty poddawane są ekstremalnym obciążeniom dynamicznym i statycznym, które generowane są przez ciągły ruch wózków widłowych, składowanie towarów na wysokich regałach oraz oddziaływanie agresywnej chemii i wysokich temperatur. W przedstawionych warunkach powierzchniowe naprawy nie przyniosą oczekiwanych efektów, dlatego najczęściej wykonuje się renowację konstrukcyjną. Prace remontowe obejmują między innymi frezowanie zniszczonej nawierzchni, naprawę pęknięć i innych uszkodzeń z użyciem specjalistycznych materiałów i narzędzi oraz regenerację krawędzi dylatacji. Najczęściej jako systemy nawierzchniowe wykonuje się grubowarstwowe posadzki epoksydowe, systemy kwarcowe zasypowe lub zaawansowane posadzki poliuretanowo-cementowe, które cechują się ogromną wytrzymałością. Inwestycja w profesjonalny remont hali przemysłowej to gwarancja przywrócenia pełnej funkcjonalności podłoża i jego odporności na trudne warunki produkcyjne.